Reklama jako koszt uzyskania przychodu.
Koszty i przychody konstruują podatek, który ma z kolei wpływ na dochód. Jeżeli koszty zostaną właściwie zakwalifikowane będzie to miało znaczenie dla ustalenia wysokości dochodów, a co za tym idzie opodatkowania, zwolnienia od podatku i w przypadku wystąpienia straty – ustalenia jej wielkości. Zgodnie z art. 22 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowych od osób fizycznych (analogicznie art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) kosztem uzyskania przychodu jest wydatek, który został poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
Według nowych przepisów prawnych obowiązujących od 1 stycznia 2007 r. wydatki na reklamę mogą w całości zostać wliczone w koszty uzyskania przychodu. Przed zmianą do kosztów uzyskania przychodów można było jedynie zaliczyć reprezentacje i reklamę niepubliczną do 0,25 % przychodu. Obecnie bez względu na charakter, reklama w całości może być włączona w koszt. Dodatkowo w związku z pojawieniem się nowych przepisów niemożliwe jest zaliczenie do kosztów wydatków na reprezentację, w szczególności tych, które zostały poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności i napojów (również alkoholowych).
W związku z powyższym ważną kwestią jest dokonanie rozróżnienia reklamy od reprezentacji. Błędna kwalifikacja może skutkować niezaliczeniem wydatku jako koszt uzyskania przychodu.
Mimo to, że zasady opodatkowania reklamy podatkiem dochodowym, jak też VAT zostały ściśle określone, to jednak w przepisach prawa podatkowego brak jest definicji reklamy. Dodatkowym problemem są pojawiające się wątpliwości na tle rozumienia tego pojęcia. Rozbieżności poglądów stara się zapobiec doktryna i orzecznictwo. Jednak brak definicji ustawowej pociąga za sobą interpretację tego pojęcia zgodnie ze znaczeniem potocznie przyjętym.
Reklama polega przede wszystkim na rozpowszechnianiu informacji dotyczącej towarów, usług, a także miejscach i możliwościach ich nabycia. Wskazuje się również, że reklama powinna zawierać także elementy wartościujące, dzięki którym będzie można wyróżnić dany towar lub usługę. Brak tego elementu będzie skutkować tym, że nie będziemy mieć do czynienia z reklamą, a ze zwykłą informacją handlową. Tak więc celem reklamy jest nakłonienie klienta do zakupu. Reklama nie dotyczy samych towarów lub usług. Reklamowana może być także cała firma lub jej znak.
Przepisy podatkowe, a także przepisy ustawy o rachunkowości nie definiują również pojęcia reprezentacji. W związku z tym także i w tym wypadku należy odwołać się potocznego znaczenia tego słowa. Reprezentacja rozumiana jest jako okazałość, a także wystawność, która wiąże się z czyimś sposobem życia lub pozycją społeczną.
Reprezentację łatwo pomylić z działaniami marketingowymi. Faktem jest, że marketing obejmuje również reprezentację. W związku z tym, mimo że ustawodawca zrezygnował z uznania jako koszt uzyskania przychodów wydatków na reprezentację, to jeśli będą one miały charakter działań marketingowych, będą mogły być wliczone w koszt. Łatwo więc zauważyć, że przepis polegający na niezaliczaniu wydatków na reprezentację jako koszt uzyskania przychodu może nie mieć zastosowania. Należy jednak pamiętać, że nie warto liczyć na to, że każde działanie o charakterze reprezentacyjnym będzie mogło być zakwalifikowane jako marketingowe. Tutaj dużą rolę zaczęło odgrywać orzecznictwo.
Podobne artykuły:
