Spółka cywilna

Spółka cywilna jest bardzo popularną formą zawierania umów pomiędzy przedsiębiorcami. Podstawą jej zaletą jest prostota i stosunkowo niewielka liczba formalności, które należy spełnić aby powstała spółka. Wspólnicy zakładający wspólne przedsięwzięcie muszą złożyć wizytę w Urzędzie Gminy, gdzie należy wypełnić formularz EDG-1. Złożenie tego dokumentu powinno oznaczać, zgodnie ze znowelizowaną ustawą, tzw. „jedno okienko”, że przedsiębiorcy nie muszą już zgłaszać swojej działalności w Urzędzie Skarbowym, Głównym Urzędzie Statystycznym oraz Zakładzie Ubezpieczeń Zdrowotnych. Jednak w praktyce bywa z tym różnie i czasami spotkanie z jednym urzędnikiem nie wystarczy.

Umowa spółki powinna być zawarta w formie pisemnej pod rygorem nieważności. Nie jest natomiast wymagana w tym przypadku forma aktu notarialnego, co pozwala przedsiębiorcom na całkiem nie małe oszczędności. Wspólnicy za zobowiązania spółki odpowiadają całym swoim majątkiem. Zyskami dzielą się po równo chyba, że w umowie spółki jest zapisane inaczej. Wtedy dochody z działalności mogą być rozdzielane na przykład proporcjonalnie do wniesionych wkładów. Nie można jednak żadnego ze wspólników wykluczyć z podziału zysków, jest to jedna z podstawowych zasad działalności gospodarczej. Spółka cywilna nie posiada osobowości prawnej, jest ona jedynie umową na podstawie, której działa dwóch lub więcej przedsiębiorców. Każdy z nich ma prawo i obowiązek do reprezentowania spółki i podejmowania decyzji w ramach zwykłego zarządu. W sprawach szczególnie ważnych konieczne jest podjęcie decyzji przez wszystkich wspólników w drodze uchwały. Wniesione wkłady w postaci pieniężnej lub rzeczowej stanowią współwłasność łączną przedsiębiorców, gdyż sama spółka cywilna nie może posiadać mienia. Umowa pomiędzy wspólnikami zawierana jest po to, aby osiągnąć określony cel, przy czym nie jest wskazane w ustawie, jaki on ma mieć charakter. Zatem może to być zarówno zysk na działalności jak i przedsięwzięcie polegające na budowie mostu.
Jeśli umowa została zawarta na czas nieokreślony, każdy ze wspólników ma prawo do wyjścia ze spółki i wypowiedzenia wkładu. Musi to jednak zrobić na 3 miesiące przed końcem roku obrotowego. W szczególnych wypadkach okres ten może ulec skróceniu i wspólnik ma prawo do wypowiedzenia wkładu nawet w umowach na czas oznaczony. Prawo takie przysługuje również wierzycielowi wspólnika, jeśli nie jest on w stanie ściągnąć zobowiązań z majątku osobistego dłużnika.

Rozwiązanie spółki może nastąpić w następujących przypadkach:

  • Spółka osiągnęła cel do jakiego została powołana lub minął czas trwania umowy. Wspólnicy mogą jednak w drodze uchwały przedłużyć działalność spółki, wtedy uważa się że istnieje ona czas nieoznaczony
  • Ogłoszono upadłość spółki.
  • Śmierć jednego ze wspólników. Nie obliguje to jednak pozostałych do rozwiązania spółki.
  • Sąd wyda prawomocną decyzję nakazującą rozwiązanie spółki na wniosek jednego lub kilku wspólników.
  • Wypowiedzenie umowy przez wspólnika lub jego dłużnika.

Obecnie w Polsce działa ok. 270 000 spółek cywilnych. Ich ilość utrzymuje się od kilku lat na podobnym poziomie. Mogą to być zarówno małe jak i duże firmy. Żadne bowiem przepisy nie nakładają obowiązku przekształcenia się spółki cywilnej w inną formę działalności po przekroczeniu określonego obrotu. Niekiedy może to powodować trudności dla wierzycieli ze ściągnięciem zobowiązań, gdyż zmiany w umowie spółki cywilnej nie muszą mieć formy aktu notarialnego. Dlatego w skrajnym przypadku wspólnicy mogą dosyć łatwo ukryć faktyczne dane przed kooperantami.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *