Nietypowe formy zatrudnienia

W dzisiejszych czasach w zatrważającym tempie rośnie liczba osób, które wykonują swoją pracę dorywczo, na ½ etatu, w pełnym lub niepełnym wymiarze godzin, jak również w oparciu o umowę zlecenia czy też umowę o dzieło. Pracownicy, którzy wykonują swoją pracę na pełny etat coraz częściej podlegają surowym ocenom swoich przełożonych, którzy oceniają efekty, zaangażowanie, możliwość rozwoju zawodowego danej osoby – obserwacja ta ma na celu pozostawienie najlepszych pracowników i wyeliminowanie najsłabszych ogniw – ostatnimi czasy jest to określane jakże modnym pojęciem „cięcia kosztów”. Wszak zatrudnienie musi być efektywne i co ważne, produktywne.

Kontrakt

Co zrobi pracodawca, jeżeli zwiększy się zapotrzebowanie na pracowników? Najbardziej prawdopodobnym rozwiązaniem są elastyczne formy zatrudnienia, jak również coraz popularniejsze, acz nietypowe kontrakty, pośród których należy wymienić m.in.:

  • kontrakt o pracę w niepełnym wymiarze godzin/czasu
  • kontrakt na pracę chałupniczą
  • kontrakt na wykonanie określonego zadania
  • kontrakt na wykonywanie pracy np. w określonym dniu/dniach tygodnia, czy miesiąca

Warto nadmienić, że kontrakty mogą być zawierane zarówno pomiędzy firmą a pracownikiem, jak również w przypadku, kiedy dwie strony stanowią podmioty gospodarcze. Ponadto tego typu umowa cechuje się elastycznym czasem pracy dla pracownika, który może ją wykonywać nawet w domu – w ten sposób pracodawca wiele zyskuje, gdyż nie ponosi żadnych kosztów związanych np. z przygotowaniem stanowiska pracy. Ta forma zatrudnienia jest stosowana stosunkowo rzadko.

Samozatrudnienie

Polega na świadczeniu usług poprzez samodzielny podmiot – przedsiębiorcę, wobec którego nie stosuje się prawa pracy, a jedynie prawo cywilne. Bardzo często bywa tak, że na tego typu działalność decydują się ludzi, którzy rezygnują z etatu. Prowadząc swoją maleńką firmę wykonują wydzielone im przez poprzedni zakład pracy, obowiązki, aczkolwiek nie jest to regułą, gdyż samozatrudnienie jest bardzo często praktykowane w przypadku freelancerów (m.in. redaktorzy, graficy).

Umowa o pracę na czas określony

Jedna z popularniejszych umów, szczególnie upodobana przez m.in. duże zakłady pracy i fabryki. Najczęściej zawierana jest na okres próbny, ale istnieją jeszcze dwa warianty: na czas nauki zawodu i na czas wykonywania określonej pracy. Umowa na okres próbny zawierana jest maksymalnie na trzy miesiące. Należy pamiętać, że umowa na czas określony może być zawarta tylko dwukrotnie – za trzecim razem pracownik rozpoczyna pracę na czas nieokreślony, lub zostaje zwolniony. Z kolei umowa na czas nauki trwania zawodu trwa analogicznie tyle, co obowiązek szkolny i ustępuje po zakończeniu edukacji.

Praca na wezwanie

Jest to forma, kiedy pracodawca niemalże w każdej chwili może wezwać swojego podwładnego do pracy. Taka forma zatrudnienia w spisanej umowie musi zawierać dokładnie sprecyzowane warunki zatrudnienia. Niestety podejmując taką pracę, pracownik zazwyczaj nie opuszcza swojego miejsca zamieszkania czy też miejscowości, gdyż musi się liczyć, że o każdej porze dnia i nocy może zostać wezwany przez pracodawcę.

Wypożyczanie pracowników

Aby było możliwe „wypożyczenie” danego pracownika musi zostać zawarty subkontrakt pomiędzy trzema stronami – wypożyczającym, pracownikiem i jego aktualnym pracodawcą. Jest to rzadka forma zatrudnienia, a pracownicy z reguły mają do wykonania określone zadanie, poczym wracają do swojej „codziennej” pracy.

Telepraca

Ta stosunkowo nowa forma zatrudnienia jest coraz częściej praktykowana i polega na wykonywaniu pracy za pośrednictwem komputera, a także narzędzi VOiP, rzadziej zwykłego telefonu. Pracownicy wykonujący telepracę w przeważającej mierze pracują w domowym zaciszu, niemniej mogą mieć odgórnie narzucone godziny pracy. Ponadto pracodawca ma stałą kontrolę nad swoim podwładnym, gdyż udostępniając mu niezbędne do wykonywania pracy narzędzia analogicznie zna ilość wykonanych połączeń, godzinę oraz czas ich trwania. Telepraca jak nietrudno się domyślić jest również sposobem na „cięcie kosztów” i co najważniejsze daje możliwość zatrudnienia osobom niepełnosprawnym.

Job-sharing

Job-sharing, czyli podział stanowiska pracy – zatrudnieni w niepełnym wymiarze godzin pracownicy dzielą między sobą jedno stanowisko pracy, a ich świadczenie i wynagrodzenie jest dzielone proporcjonalnie. Taka forma zatrudnienia jest dobra przede wszystkim dla matek wychowujących małe dzieci, lub po prostu osób chcących sobie dorobić, którzy nie mają możliwości podjęcia pracy na pełny etat.

Praca w domu (freelancing)

Jak sama nazwa wskazuje praca ta jest wykonywana w domu. Ponadto pracodawca nie ma możliwości kontroli pracownika. Freelancerzy najczęściej rozliczają się na postawie umowy o dzieło lub wystawiają faktury VAT. Ludzie zarabiający w ten sposób są najczęściej specjalistami w określonych dziedzinach (copywriter, redaktor, programista, grafik, korektor etc.). Forma ta jest coraz częściej praktykowana głównie u młodych ludzi, którzy nie ukończyli 35 roku życia. Zazwyczaj po kilku latach wykonywania tego typu zawodu decydują się oni na założenie własnej działalności gospodarczej.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *