Procedury i koszty związane z emisją obligacji, czyli od podjęcia decyzji do uplasowania papierów na rynku
Emisja obligacji przeprowadzona może być w dwóch formach: publicznej lub niepublicznej. Oferta publiczna, a tym samym wprowadzenie obligacji do obrotu regulowanego (giełdowego) wymaga zatwierdzenia przez Komisję Nadzoru Finansowego prospektu emisyjnego lub memorandum informacyjnego. Określony formularz, na jakim sporządzane są owe dokumenty oraz zakres informacji w nich zamieszczanych ujednolicone zostały we wszystkich krajach członkowskich Unii Europejskiej, przy czym kwestie te uregulowane zostały w rozporządzeniu Komisji Europejskiej nr 809/2004 wdrażającym dyrektywę 2003/71/WE.
Zatwierdzony przez organy KNF prospekt emisyjny upoważnia emitenta do oferowania obligacji w dowolnym kraju Unii (tym samym otrzymuje on bowiem tzw. jednolity paszport europejski). Prospekt emisyjny składa się z trzech części – dokumentów: rejestracyjnego, ofertowego oraz podsumowującego. W całości formularz ten może być opublikowany na 3 sposoby, poprzez:
- zamieszczenie w co najmniej jednym dzienniku ogólnokrajowym;
- udostępnienie w formie wydrukowanej w siedzibie emitenta oferującego papiery wartościowe, na giełdzie oraz w punktach obsługi klienta podmiotów biorących udział w sprzedaży albo subskrypcji obligacji;
- zamieszczenie na witrynie internetowej emitenta.
Oferta nabycia obligacji może zostać również skierowana do mniej niż 100 osób (oferta niepubliczna). Wówczas nie jest wymagane zatwierdzanie prospektu emisyjnego lub memorandum informacyjnego przez KNF, co jednakże nie zwalnia emitenta z obowiązku publikacji (w 1 ze wspomnianych sposobów) oferty nabycia walorów, zawierającej informacje o emitencie, obligacjach i dotychczasowych wynikach finansowych oraz aktualnej sytuacji majątkowej.
Jeśli natomiast chodzi o euroobligacje, to najczęściej bywają one sprzedawane za pośrednictwem międzynarodowych konsorcjów bankowych – sposób ich organizacji oraz procedura subskrypcji emisji i sprzedaży walorów przypominają system udzielania kredytów konsorcjalnych. W przypadku, kiedy subskrypcji emisji dokonuje wspomniane konsorcjum, staje się ono zarazem pierwotnym nabywcą całej puli papierów dłużnych. Informacje o planowanej transakcji sprzedaży nowej emisji obligacji publikowane są natomiast w międzynarodowej prasie finansowej.
Koszty subskrypcji emisji obligacji, po doliczeniu do nich opłat administracyjnych banku, nie przekraczają zazwyczaj 2-3% wartości papierów wartościowych w ich cenie emisyjnej. Wyróżnić możemy wśród nich następujące elementy:
- opłaty organizacyjno-przygotowawcze – wynosi ona zwykle 0,4 – 0,5 % kwoty emisji;
- prowizję subskrypcyjną o podobnej wysokości;
- prowizję agencyjną – 1,25 – 2 % kwoty emisji.
Marta Konstancja Olesińska
Podobne artykuły:
