Co to jest i do czego służy biznesplan?
Najnowszy artykuł
15 lipca 2017 | Komentarzy: 0

Biznesplanem (od angielskiego business plan – plan biznesu) nazwiemy formalny dokument opisujący:
Cele przedsięwzięcia – celowo nie używa się tu sformułowania „cele biznesowe”, gdyż biznesplany mogą mieć zastosowanie również dla organizacji …

Czytaj dalej
Aktualności

Tutaj znajdziesz najnowsze informacje o dotacjach unijnych, zmianach na naszej stronie i ciekawych wydarzeniach.

Biznesplany

Jeśli chcesz dowiedzieć się, czym jest biznesplan oraz jak go tworzyć i skutecznie realizować, ta kategoria jest dla Ciebie.

Finanse

Sprawdź, jakie masz możliwości pozyskania środków finansowych na rozwój firmy oraz jak nimi dysponować.

Marketing

Dowiedz się jak prowadzić działania marketingowe, aby klienci byli zadowoleni a firma przynosiła wysokie zyski.

Zarządzanie

Tutaj możesz zapoznać się z artykułami dotyczącymi każdego z elementów skutecznego zarządzania firmą.

Start » Finanse

Obligacje od podstaw, czyli słów kilka o długoterminowych papierach dłużnych i ich charakterystyce

Publikacja: 4 grudnia 2010Komentarzy: 0
Obligacje od podstaw, czyli słów kilka o długoterminowych papierach dłużnych i ich charakterystyce

Obligacje, należące do kategorii dłużnych papierów wartościowych, stanowią kolejne z dostępnych dla przedsiębiorców źródeł pozyskania finansowania zewnętrznego – właściwie zaś należałoby powiedzieć, że zgromadzenie dodatkowych środków możliwe jest dzięki ich emisji. Na wstępie przytoczyć wypada więc kilka kwestii formalnych związanych z cechami owych dłużnych instrumentów finansowych, ich wprowadzeniem do obrotu i transakcjami na rynku kapitałowym. W związku bowiem z niedawną akcesją naszego kraju do Unii Europejskiej i postępem w zakresie tworzenia jednolitego wspólnotowego rynku finansowego, polskie prawo o obrocie papierami wartościowymi po nowelizacji przybrało kształt dostosowany do unijnych przepisów. Znakomita większość pojęć odnoszących się do obligacji w rozumieniu polskiej ustawy, odnosić się będzie zatem także i do tzw. euroobligacji.

Obligacja – ex definitione – stanowi pożyczkowy papier wartościowy, w którym emitent stwierdza, iż jest dłużnikiem wobec posiadacza obligacji zwanego (obligatariuszem) i zobowiązuje się wobec niego do realizacji zdefiniowanych świadczeń, takich jak: wykup obligacji według wartości nominalnej bądź określone zobowiązania o charakterze pieniężnym lub niepieniężnym, zgodnie z wcześniejszymi deklaracjami.

Rynek kapitałowy, a więc ten segment rynku finansowego, w ramach którego dokonuje się obrotu obligacjami, to miejsce kupna i sprzedaży instrumentów, których okres zapadalności jest dłuższy niż 1 rok [liczony jako 365 dni]. Obligacje rozpatrywać więc można jako kontrakty, zapadające w okresie rocznym lub dłuższym, na mocy których emitent (dłużnik) zaciąga na określonych warunkach pożyczkę u nabywcy obligacji (czyli wierzyciela) oraz zobowiązuje się do jej zwrotu, to jest wykupienia zobowiązania, po upływie danego okresu.

Według innej jeszcze definicji: „Obligacja jest papierem wartościowym emitowanym w serii, w którym emitent stwierdza, że jest dłużnikiem właściciela obligacji, i deklaruje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia”. Przyrzeczone świadczenie może mieć zasadniczo charakter pieniężny lub niepieniężny, jednakże większość emitowanych obligacji pozostających w obrocie rynkowym zawiera zobowiązanie do świadczenia pieniężnego.

Obligacje umożliwiają zaciąganie pożyczek u wielu wierzycieli (w przeciwieństwie do klasycznego kredytu bankowego), rozdzielając tradycyjny stosunek przedsiębiorstwo-bank na multilateralną relację: przedsiębiorstwo-wielu posiadaczy wolnych środków finansowych. Ci ostatni często pozostają anonimowi, co wpływa równocześnie na rozdrobnienie stosunków pożyczkowych.

  1. Biznesplany.Biz tworzą ludzie z pasją, wiedzą i doświadczeniem w swoich dziedzinach. Jest to dobierany do potrzeb projektu zespół stałych konsultantów. Znajdują się w nim eksperci z dziedziny finansów, marketingu, zarządzania firmą i dotacji europejskich.
  2. Świadczymy usługi z zakresu pozyskiwania dotacji unijnych, tworzenia biznesplanów, przeprowadzania szkoleń i doradztwa marketingowego.
Skontaktuj się z nami i uzyskaj darmową wycenę
  1. (wymagane)
  2. (wymagany ważny e-mail)
  3. Captcha
 

Zanim przejdziemy do meritum tematu, a więc możliwości emisji obligacji przez polskie przedsiębiorstwa, zaprezentować wypada jeszcze krótką charakterystykę najważniejszych pojęć związanych z tymi walorami:

  • Wartość nominalna – to kwota, którą emitent zobowiązuje się zapłacić obligatariuszowi po upływie terminu, na jaki obligacja została wyemitowana. W celu wyraźnej separacji instrumentów rynku pieniężnego i kapitałowego, co do zasady obligacje są instrumentami długoterminowymi, w przypadku których mija kilka lub kilkanaście lat od ich emisji do dnia wykupu. Jednakże na rynku nieustabilizowanym, o relatywnie wysokiej dynamice inflacji występują również obligacje roczne (tzw. yearling bonds).
  • Okres do wykupu (z ang. maturity date) – zwykle liczony jest w latach i kończy się konkretną datą, z upływem której emitent zobowiązuje się zapłacić posiadaczowi obligacji kwotę zobowiązania, na jakie opiewa obligacja (to jest jej wartość nominalną).
  • Oprocentowanie obligacji (interest rate) – to jedna z głównych części kosztu zaciąganej pożyczki obligacyjnej (z punktu widzenia emitenta) lub zasadniczy element przychodów (z pozycji nabywcy obligacji). W większości przypadków obligacje są instrumentami o oprocentowaniu stałym w całym okresie ich ważności. Jednakże na rynku o relatywnie wysokiej dynamice inflacji występują obligacje o oprocentowaniu zmiennym, natomiast na rynkach o inflacji dwucyfrowej w zasadzie wyłącznie krótkoterminowe obligacje o oprocentowaniu zmiennym. Odsetki te naliczane są od nominalnej wartości obligacji, a niekiedy – w przypadku walorów o oprocentowaniu zmiennym – z uwzględnieniem procentu składanego, to jest ich kapitalizacją dla potrzeb liczenia oprocentowania w kolejnym okresie. Istotną część rynku stanowią ponadto obligacje, nie zawierające w ogóle kuponów odsetkowych, a jedynie zobowiązanie do zapłaty nominału po upływie terminu, na jaki zostały wyemitowane. Są to obligacje zerokuponowe.
  • Okresy odsetkowe (inaczej kupony odsetkowe – interest period) – to terminy, w jakich powstają wierzytelności odsetkowe, przy czym zwykle są to okresy roczne, półroczne lub kwartalne.
  • Kurs obligacji (cena obligacji) jest to wartość obecna (PV) strumienia dochodu, który daje posiadaczowi papier wartościowy; przy czym strumień dochodu stanowią kupony odsetkowe liczone od nominału oraz spłata nominału na koniec okresu emisyjnego. Jeśli aktualna cena jest wyższa aniżeli wartość nominalna papieru to oznacza, że obligacja sprzedawana jest z premią. Jeśli zaś obligacja ma cenę niższą niż wyniosła jej wartość nominalna, wówczas jest sprzedawana z dyskontem. Kursy (ceny), czyli wartości obecne obligacji o stałym oprocentowaniu oraz zerokuponowych zmieniają się w odwrotnym kierunku niż zmiany poziomu rynkowych stóp procentowych. Jeśli więc rynkowe stopy procentowe rosną, to ceny obligacji o stałym oprocentowaniu i zerokuponowych maleją. Jeśli natomiast aktualne oprocentowanie na rynku maleje, ceny obligacji o stałym oprocentowaniu i zerokuponowych rosną. Ta charakterystyka dotyczy zresztą wszelkich aktywów finansowych, przynoszących stały dochód lub nie dających dochodu bieżącego, to znaczy „zerokuponowych”.

Obligacja, podobnie jak akcja, stanowi papier wartościowy. W przeciwieństwie jednak do akcji -dającej prawo do partycypacji w majątku firmy – jest ona papierem dłużnym, a więc narzędziem kredytowania dla jej emitenta. Emisja obligacji to jedna z form pozyskania środków finansowych przez przedsiębiorstwa (ale też samorządy terytorialne i związki komunalne) na planowane zamierzenia inwestycyjne. Również państwo, gdy w związku z deficytem w budżecie musi zdobyć środki finansowe na realizację wydatków przewyższających dochody, skorzystać może z tej formy finansowania.

W Polsce emisję i obrót obligacjami regulują różne akty prawne, których treść niedawno została zunifikowana z legislacją Unii Europejskiej. Najważniejsze z nich, z których treścią warto zapoznać się, zanim zdecydujemy się rozpatrzyć możliwość takiej formy dofinansowania naszej działalności, stanowią:

  • ustawa z 29 czerwca 1995r. o obligacjach (wraz z późniejszymi zmianami);
  • 3 ustawy z 29 lipca 2005r.: o obrocie instrumentami finansowymi, o nadzorze nad rynkiem kapitałowym oraz o ofercie publicznej i warunkach wprowadzania instrumentów finansowych do zorganizowanego systemu obrotu oraz o spółkach publicznych;
  • zarządzenia Ministra Finansów, dotyczące emisji obligacji skarbowych.

Ważnym elementem uzupełniającym znaną już definicję obligacji, podaną w pierwszej ze wspomnianych ustaw, jest to, iż emitent odpowiada całym swoim majątkiem za zobowiązania wynikające z obligacji, z wyjątkiem przypadku emisji obligacji przychodowych. Oczywiście od momentu emisji obligacji do terminu jej wykupu może ona wielokrotnie zmieniać właściciela. Wierzycielem emitenta nie jest więc ten, kto pożyczył mu pieniądze jako pierwszy, lecz każdy kolejny jej posiadacz (obligatariusz). Ponadto trzeba zauważyć, iż obligacje w większości przypadków inkorporują wierzytelności pieniężne – środki pochodzące z ich wprowadzenia do obrotu mogą być jednak przeznaczone jedynie na cele określone w warunkach emisji.

Największymi organizatorami emisji obligacji nieskarbowych na polskim rynku finansowym w minionym roku były dwa podmioty: Deutsche Bank (62,34% rynku) i CitiBank Handlowy (16,57%).

Dodaj komentarz!

Weź udział w dyskusji poniżej lub wyślij trackback z Twojego bloga. Możesz także subskrybować poniższe komentarze poprzez kanał RSS.

Możesz użyć następujących tagów:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Chcesz aby w Twoim komentarzu pojawił się Twój własny avatar? Zarejestruj się w Gravatar.