Tradycyjna liniowa struktura organizacyjna

Tradycyjna struktura liniowa jest możliwa do zastosowania wyłącznie w sektorze małych i średnich przedsiębiorstw, czyli w tzw. „misiach” ;), gdzie poszczególne zadania są na tyle nieskomplikowane, iż nawet niewyspecjalizowani kierownicy, dysponując pewnymi umiejętnościami managerskimi, są w stanie ogarnąć całokształt spraw podległych im komórek.

Współcześnie wykorzystuje się ją niemal wyłącznie w niewielkich firmach, najczęściej o rodzinnej proweniencji, takich jak prywatne sklepy, warsztaty rzemieślnicze, małe hurtownie czy punkty usługowe.

Struktura ta posiada całkiem sporo zalet, do których zaliczyć można przede wszystkim łatwość w przekazywaniu służbowych dyspozycji, prostą oraz transparentną konstrukcję z wyraźnym i przejrzystym podziałem władzy kompetencji i odpowiedzialności, a także nacisk na pełną realizację zasady jednoosobowego kierownictwa.

Ostatnia z tych cech może być postrzegana jako ze wszech miar pozytywna, o ile kierownik naczelny jest rzeczywiście sprawnym i kompetentnym managerem, bez problemu orientującym się we wszystkich aspektach funkcjonowania przedsiębiorstwa, a jednocześnie nie mającym autorytarnych zapędów.

Pewien wydźwięk pozytywny, ale i negatywny, ma dominujący w tej strukturze wpływ powiązań liniowych. W przedsiębiorstwie o niewielkich rozmiarach sprzyja on uporządkowaniu stosunków w organizacji i ustaleniu klarownych linii demarkacyjnych pomiędzy zakresami kompetencji poszczególnych stanowisk.

Jednak wówczas, gdy dochodzi do dalszego podziału pracy, zwiększa się złożoność wykorzystywanych w firmie technologii, a także wzrasta skala produkcji i terytorialne rozproszenie komórek organizacyjnych w firmie, wówczas nadchodzi moment, kiedy kierownictwo naczelne nie jest już w stanie sprostać rosnącej liczbie nowych, poważnych i wyspecjalizowanych zadań.

Tymczasem brak specjalizacji pracy w ramach liniowej struktury wymusza na zarządzie najwyższego szczebla zajmowanie się wszystkimi funkcjami w organizacji, co z kolei oddziałuje negatywnie na sprawność funkcjonowania przedsiębiorstwa.

Za negatywne aspekty omawianej struktury uznać można ponadto rozbudowaną hierarchię zarządzania, niechęć do stosowania zasady delegowania uprawnień na jej niższy szczebel oraz tendencję do nadmiernej formalizacji i usztywnienia procedur.

Marta Konstancja Olesińska

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *