Co to jest i do czego służy biznesplan?
Najnowszy artykuł
15 lipca 2017 | Komentarzy: 0

Biznesplanem (od angielskiego business plan – plan biznesu) nazwiemy formalny dokument opisujący:
Cele przedsięwzięcia – celowo nie używa się tu sformułowania „cele biznesowe”, gdyż biznesplany mogą mieć zastosowanie również dla organizacji …

Czytaj dalej
Aktualności

Tutaj znajdziesz najnowsze informacje o dotacjach unijnych, zmianach na naszej stronie i ciekawych wydarzeniach.

Biznesplany

Jeśli chcesz dowiedzieć się, czym jest biznesplan oraz jak go tworzyć i skutecznie realizować, ta kategoria jest dla Ciebie.

Finanse

Sprawdź, jakie masz możliwości pozyskania środków finansowych na rozwój firmy oraz jak nimi dysponować.

Marketing

Dowiedz się jak prowadzić działania marketingowe, aby klienci byli zadowoleni a firma przynosiła wysokie zyski.

Zarządzanie

Tutaj możesz zapoznać się z artykułami dotyczącymi każdego z elementów skutecznego zarządzania firmą.

Start » Zarządzanie

Rozmaite podejścia do planowania strategicznego

Publikacja: 14 lipca 2017Komentarzy: 0
Rozmaite podejścia do planowania strategicznego

Otóż w praktyce działalności gospodarczej – zwłaszcza zaś firm z sektora MSP, a do niego należy gros polskich przedsiębiorstw – planowanie strategiczne rzadko jedynie prowadzone jest w sposób systematyczny. Często proces ów przebiega w zgoła odmienny sposób, nawet jeśli zarząd firmy nie jest świadom faktu, iż tym samym obiera jakieś inne podejście, wzmiankowane również w podręcznikach analizy strategicznej…

Często przybierane bywa stanowisko, zgodnie z którym „samowyłaniająca się strategia” rodzi się w toku oddziaływań wszystkich sfer działalności firmy z jej otoczeniem, które – wraz z procesami zachodzącymi wewnątrz przedsiębiorstwa – tworzą swoiste sprzężenie zwrotne z rynkiem. Każdy rodzaj interakcji przedstawicieli firmy z jej otoczeniem biznesowym, zaistniały w ramach działalności operacyjnej podmiotu, dostarczyć może nowych doświadczeń, umiejętności oraz wskazówek co do tego, jaki kierunek strategiczny powinniśmy obrać. Wspomniane wpływy dotyczyć mogą kontaktów z wszelkimi interesariuszami firmy, a więc:

  • klientami / odbiorcami oferty – z jednej bowiem strony przedsiębiorstwo nasze uczy się, w jaki sposób najefektywniej obsługiwać wymagającą klientelę, z drugiej zaś to nabywcy kształtują wizerunek rynkowy naszej marki;
  • urzędami i jednostkami administracji państwowej tudzież instytucjami finansowymi, które oddziałują na koszty pozyskania kapitału, jego dostępność i swobodę prowadzenia działalności gospodarczej;
  • dostawcami zaopatrzenia – gdy z jednej strony firma wdraża zarządzanie logistyczne, redukując koszty ponoszone w ramach łańcucha dostaw, z drugiej zaś wydatki owe kształtują nasi poddostawcy;
  • akcjonariuszami, którzy wpływać mogą na kluczowe decyzje strategiczne przedsiębiorstwa;
  • personelem – bowiem zasoby ludzkie pozostają wciąż w polskich firmach najbardziej niedocenianym typem zasobów, podczas gdy to właśnie kreatywność i przedsiębiorczość pojedynczych pracowników oraz ich wkład w jakość oferty firmowej istotnie przyczynić się mogą do wzrostu konkurencyjności i poprawy wizerunku przedsiębiorstwa.

Liczne metody zarządzania, jak choćby zarządzanie przez cele czy delegowanie uprawnień, akcentują potrzebę angażowania kierowników niższego szczebla w formułowanie założeń nadrzędnych dla całości przedsiębiorstwa. Podejście takie, które obejmować może nawet pojedynczych pracowników, pozwalając im wykazać się inicjatywą i włączać ich w tworzenie firmowej strategii, pozwala pozyskać zaangażowanie całego personelu, który o wiele łatwiej integruje się wokół celów, o których wyznaczeniu sam współdecydował. Proces ten stanowi odwrócenie klasycznego planowania strategicznego opartego o procedurę „top-down” – zamiast takiego odgórnego narzucania norm i wskaźników (skądinąd kojarzącego się w Polsce z minionym ustrojem gospodarczym), finalną wersję planu nadrzędnego dla firmy uzyskujemy w wyniku kompilacji planów przygotowanych przez poszczególne jednostki biznesowe czy oddziały.

Inna koncepcja zarządzania strategicznego zakłada pokładanie wiary w doświadczenie i rozwagę menedżerów, w połączeniu z ich własnym wizjonerskim podejściem co do przyszłej ścieżki rozwoju firmy. Przyjmując taką właśnie optykę, w wielu organizacjach nie prowadzi się formalnego, wieloetapowego i czasochłonnego procesu planowania strategicznego, którego celem byłoby wygenerowanie możliwych scenariuszy rozwoju. Miast przeprowadzać kosztowne analizy, w ramach których i tak nie sposób przewidzieć przyszłości ze stuprocentową pewnością (bo wszak nawet najlepszy ekspert nie jest Pytią Delficką ani Nostradamusem), menedżerowie sporządzają strategię w oparciu o własną wiedzę, doświadczenia i wizję firmy. W takim przypadku realne jest oczywiście ryzyko, iż szefostwo spółki przyzwyczai się do zadowalającego status quo, a rezygnując z monitoringu otoczenia, nie dostrzeże w porę nadchodzących w nim zmian i zareaguje na nie z opóźnieniem, co dla firmy skończyć się może nie tylko utratą konkurencyjności, ale i bankructwem…

Warto wszakże zwrócić uwagę i na pozytywny aspekt owego podejścia – to właśnie top management powinien mieć wizję firmy, umiejętnie ubrać ją w słowa misji i zakomunikować pracownikom, mobilizując ich zarazem do realizacji tychże założonych wartości. W tym momencie ważna staje się efektywna komunikacja wewnętrzna, by przypadkiem wizja nie pozostała jedynie koncepcją w głowie prezesa, lecz by w ramach procedury zarządzania strategicznego została umiejętnie przełożona na język oficjalnych dokumentów przedsiębiorstwa.

  1. Biznesplany.Biz tworzą ludzie z pasją, wiedzą i doświadczeniem w swoich dziedzinach. Jest to dobierany do potrzeb projektu zespół stałych konsultantów. Znajdują się w nim eksperci z dziedziny finansów, marketingu, zarządzania firmą i dotacji europejskich.
  2. Świadczymy usługi z zakresu pozyskiwania dotacji unijnych, tworzenia biznesplanów, przeprowadzania szkoleń i doradztwa marketingowego.
Skontaktuj się z nami i uzyskaj darmową wycenę
  1. (wymagane)
  2. (wymagany ważny e-mail)
  3. Captcha
 

Na koniec wreszcie warto wspomnieć o tzw. metodzie inkrementalnej, w ramach której plan strategiczny tworzony jest stopniowo w toku obserwacji bieżących zmian w otoczeniu i wykorzystywaniu ad hoc nadarzających się okazji rynkowych. Wówczas personel przedsiębiorstwa nie realizuje, więc z góry założonej, pieczołowicie przygotowanej i podbudowanej gruntowną analizą strategii, lecz raczej zdaje się na intuicję menedżerów, którzy zmuszeni są do podejmowania szybkich decyzji. Decyzje owe zaważyć mogą jednak istotnie na przyszłym istnieniu firmy, a jak wiadomo pośpiech niekoniecznie sprzyja doborowi najwłaściwszych rozwiązań… Z tego też względu metoda inkrementalna jest często krytykowana – tym bardziej, iż neguje ona potrzebę jakiekolwiek długofalowego planowania, skoro i tak realizowana strategia oparta będzie wyłącznie o możliwości i zagrożenia, jakie dostrzegą menedżerowie w chwili podejmowania kolejnych decyzji. Prowadząc w ten sposób działalność przedsiębiorstwa, trudno jednak opracować długoletni harmonogram kosztownych inwestycji, opracowania innowacji produktowych czy nawet dokonać oceny skuteczności prowadzonych działań, skoro nie istnieją żadne w miarę trwale wyznaczone cele, do których można by się odnieść.

Mimo wszystko i ta metoda posiada pewne plusy, bowiem mobilizuje zarządzających do uważnego śledzenia trendów rynkowych, a zatem umożliwia odpowiadanie na bieżąco na pojawiające się potrzeby klientów. Podejmując każdorazowo decyzje, zmierzające w końcowym efekcie do osiągnięcia strategicznych zamierzeń firmy, menedżerowie dysponują coraz większą pulą aktualnych informacji, dzięki czemu kreowana na bieżąco strategia może być z powodzeniem adaptowana do nawet najbardziej zaskakujących przemian w otoczeniu.

Jakkolwiek każde z zaprezentowanych powyżej podejść do zarządzania strategicznego zawiera w sobie istotne zalety, jak i wady, to jednak w ostatecznym rozrachunku warto jest opracować formalny, długofalowy plan strategiczny rozwoju przedsiębiorstwa, nie tylko używając wyrafinowanych narzędzi analitycznych, lecz i puszczając wodze fantazji. Umiejętny menedżer winien łączyć w swej pracy kreatywność z doświadczeniem, byleby nie popaść w rutynę, bowiem – jak mawiał Sun Tzu – „nie należy powtarzać taktyki, która przyniosła nam jedno zwycięstwo, lecz pozwolić, by nasze metody działania kształtowane były przez nieskończone zróżnicowanie okoliczności…”

Marta Konstancja Olesińska

Dodaj komentarz!

Weź udział w dyskusji poniżej lub wyślij trackback z Twojego bloga. Możesz także subskrybować poniższe komentarze poprzez kanał RSS.

Możesz użyć następujących tagów:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Chcesz aby w Twoim komentarzu pojawił się Twój własny avatar? Zarejestruj się w Gravatar.