Co to jest i do czego służy biznesplan?
Najnowszy artykuł
15 lipca 2017 | Komentarzy: 0

Biznesplanem (od angielskiego business plan – plan biznesu) nazwiemy formalny dokument opisujący:
Cele przedsięwzięcia – celowo nie używa się tu sformułowania „cele biznesowe”, gdyż biznesplany mogą mieć zastosowanie również dla organizacji …

Czytaj dalej
Aktualności

Tutaj znajdziesz najnowsze informacje o dotacjach unijnych, zmianach na naszej stronie i ciekawych wydarzeniach.

Biznesplany

Jeśli chcesz dowiedzieć się, czym jest biznesplan oraz jak go tworzyć i skutecznie realizować, ta kategoria jest dla Ciebie.

Finanse

Sprawdź, jakie masz możliwości pozyskania środków finansowych na rozwój firmy oraz jak nimi dysponować.

Marketing

Dowiedz się jak prowadzić działania marketingowe, aby klienci byli zadowoleni a firma przynosiła wysokie zyski.

Zarządzanie

Tutaj możesz zapoznać się z artykułami dotyczącymi każdego z elementów skutecznego zarządzania firmą.

Start » Biznesplany, Polecane

Struktura biznesplanu

Publikacja: 13 lipca 2017Komentarzy: 0
Struktura biznesplanu

Jak już zostało wspomniane w artykule „Co to jest i do czego służy biznesplan?” , biznesplan jest dokumentem uniwersalnym oraz wielofunkcyjnym. Nie oznacza to oczywiście, że jeden biznesplan danego przedsięwzięcia może być automatycznie zastosowany do kilku celów (np. pozyskania wspólnika, wspomagania zarządzania oraz kampanii public relations jednocześnie).

Zazwyczaj przygotowuje się taki dokument „na miarę” pod określony cel. Jednakże (co niezwykle istotne) poszczególne moduły biznesplanu mogą być bardzo podobne lub nawet identyczne – wynika to z prostego faktu, że historia czy dane finansowe przedsiębiorstw są stałe. Tyczy się to szczególnie informacji o bieżącej działalności oraz historii przedsiębiorstwa ze szczególnym uwzględnieniem informacji finansowych (ze względu na wymogi podatkowo-prawne gromadzenie takich informacji jest naturalnym dla przedsiębiorstw).

Tworzenie jednego biznesplanu „na każdą okazję” dla przedsięwzięcia nie ma większego sensu. Wynika to z kilku przesłanek:

  • Brak celowości – Niestety pokutuje dziwaczny mit, że samo poosiadanie biznesplanu w firmie coś daje. Otóż daje to tyle co posiadanie kombinerek u mechanika samochodowego: nic o ile kombinerki nie są potrzebne. Poza tym mechanik potrzebuje zestawu narzędzi: kluczy nasadowych, śrubokrętów, młotków itp. Samo posiadanie kombinerek nic mu nie daje. Ponadto trzeba umieć z nich korzystać. Dla przedsiębiorcy biznesplan jest również tylko narzędziem (bynajmniej nie najważniejszym – najważniejszy jest rozum oraz umiejętności biznesmena), ponadto nie zawsze potrzebnym (istnieje ogromna ilość przedsiębiorców mogąca bardzo dobrze prosperować bez biznesplanu). A nawet, gdy biznesplan będzie potrzebny, to trzeba jeszcze wiedzieć jak go użyć. To ostatnie jest tu najważniejsze. Biznesplan powinien być tworzony pod określony cel
  • Czas tworzenia – Biznesplan mający być na przykład załącznikiem do wniosku o kredyt lub o ścisłą współpracę z inną firmą będzie przygotowywany o wiele krócej niż biznesplan „szeroki”. W biznesie czas jest pieniądzem, z czego wniosek jest jasny: jako przedsiębiorca będę zainteresowany jak najszybszym (co nie wyklucza zachowania należytej staranności) jego stworzeniem. Tyczy się to szczególnie sytuacji w której firma musi złożyć ten dokument w określonym terminie (np. ultimatum potencjalnego inwestora lub termin urzędowy).
  • Aktualność informacji – Ze względu na dość długi czas tworzenia biznesplanu „kompletnego”, może się okazać, że pod koniec jego tworzenia (w zależności od rozmiaru przedsięwzięcia może być to od kilku tygodni do kilku lat) część informacji w nim zawartych jest już nieaktualna bądź wymaga uzupełnienia.
  • Koszty – Oczywistym jest, że zbieranie oraz zestawianie informacji w biznesplanie wiąże się z pewnymi kosztami. Są to przede wszystkim czas poświęcony przez sporządzającego przedsiębiorcę (lub osoby przez niego wynajęte), ale również transport, energia elektryczna, ewentualne opłaty urzędowe, oprogramowanie komputerowe itp. Sporządzając biznesplan zatem, chcemy zaangażować do niego minimum sił i środków. Jest to kolejny argument za tworzeniem biznesplanu „pod cel” a nie „na każdą okazę”.
  • Reakcja adresata (objętość) – Wykonując czynności związane z biznesplanowaniem musimy zawsze myśleć o jego odbiorcy. Biznesplan rzadko tworzymy dla siebie samych (co wbrew pozorom nie jest złym pomysłem) – najczęściej będzie go czytał (lub odbierał w innej formie) ktoś inny (potencjalny wspólnik, kierownik naszej firmy czy też urzędnik bankowy). Oznacza to, że na każdym etapie sporządzania tego dokumentu musimy umieć postawić się w roli jego czytelnika. A wyobraźmy sobie naszą własną reakcję gdyby ktoś przyniósł nam kilkuset stronicowy dokument opowiadający w przeważającej części o rzeczach które nas nie interesują. Myślę, że poczulibyśmy się zlekceważeni, a na tego typu potencjalnego wspólnika patrzylibyśmy chłodnym okiem.

Tutaj także istnieją pewne wyjątki. Taką szczególną formą biznesplanu (zawierającą wszystkie lub prawie wszystkie informacje o przedsiębiorstwie) jest na przykład prospekt emisyjny. Jest to ogromny zestaw informacji (nie tylko merytorycznie, ale również objętościowo – prospekty dużych polskich przedsiębiorstw takich jak KGHM czy TPSA dochodzą do kilku tysięcy stron) o przedsiębiorstwie emitującym swoje udziały (akcje) w tzw. ofercie publicznej. Zawiera on zarówno bieżącą charakterystykę przedsięwzięcia (poza oczywistymi danymi liczbowymi takimi jak księgi rachunkowe ukazuje on m.in. dane o strukturze przedsiębiorstwa, wszystkich obszarach jego działalności itp.), jego historię (zazwyczaj od chwili założenia – nawet jeśli było to więcej niż stulecie temu) oraz (co najważniejsze) intencje oraz plany przedsiębiorstwa ‑ przede wszystkim chodzi tu o wykorzystanie funduszy zgromadzonych w drodze emisji. Należy zwrócić uwagę, że pomimo iż tego typu „biznesplan” (prospekt emisyjny nie jest biznesplanem per se, jednak posiada on wszelkie cechy biznesplanu) można uznać za zawierający wszystkie informacje o firmie (zarówno historyczne, bieżące, jak i planowane), to jest on tworzony prawie zawsze tylko na jedną okazję: tu jest to pozyskanie kapitału. W działaniach działu public relations czy też instruowaniu kierownictwa lub szeregowych pracowników prospekt będzie dobrą bazą, jednak użytecznych będzie jedynie kilka procent informacji w nim zawartych.

SUROWE DANE

  1. Biznesplany.Biz tworzą ludzie z pasją, wiedzą i doświadczeniem w swoich dziedzinach. Jest to dobierany do potrzeb projektu zespół stałych konsultantów. Znajdują się w nim eksperci z dziedziny finansów, marketingu, zarządzania firmą i dotacji europejskich.
  2. Świadczymy usługi z zakresu pozyskiwania dotacji unijnych, tworzenia biznesplanów, przeprowadzania szkoleń i doradztwa marketingowego.
Skontaktuj się z nami i uzyskaj darmową wycenę
  1. (wymagane)
  2. (wymagany ważny e-mail)
  3. Captcha
 

Zalecanym jest, aby przedsiębiorstwo miało zawsze „pod ręką” uporządkowany zestaw informacji o sobie (warto jest wykonać również jego kopie oraz trzymać je w osobnych teczkach – niejednokrotnie może wyjść na jaw duża przydatność tych danych nie tylko dla biznesplanowania). Informacje te tak często jak możliwe powinny przyjmować formę podwójną: dokumentu formalnego plus opracowania. Dokumentem formalnym będą chociażby zaaudytowane sprawozdania finansowe, a opracowaniem będzie komentarz do nich oraz na przykład wykresy. Warto zwrócić uwagę, że z jednej strony opracowanie musi mieć przyjazną formę dla czytającego, a z drugiej strony każda np. dana rachunkowa w nim przedstawiona musi mieć swoje odbicie w dokumentach formalnych.   Zestaw ten będzie punktem wyjścia do tworzenia określonego typu biznesplanu.

Proponowanymi modułami informacyjnymi są:

  • Ogólna prezentacja przedsiębiorstwa – od strony formalnej będą to między innymi statut przedsiębiorstwa (o ile istnieje), EKD przedsiębiorstwa (Europejska Klasyfikacja Działalności – obszary w jakich działa firma), stosowne zezwolenie i licencje itp. Silnie rozwinięta powinna tu być strona opisowa tego modułu. Chodzi nie tylko o zgrabne podsumowanie informacji zawartych w dokumentach formalnych, ale również o taką prezentację swojej firmy, jaka będzie zachęcająca dla osoby która do tej pory nie miała z nią do czynienia.
  • Cele przedsiębiorstwa oraz opcjonalnie jego misja i wizja – Dla każdej firmy oraz de facto dla każdego człowieka są to wartości, jakie nim kierują. Jako że skupiamy się tu na przedsiębiorstwach, to przykładami takich celów mogą być: osiągnięcie określonej rentowności czy też po prostu wytworzenia zakładanego poziomu bogactwa, wejście lub zdominowanie określonych rynków itp. Misja i wizja to bardziej deklaracje mówiące o planach co do otoczenia przedsiębiorstwa. Misją może być odmienienie rynku lub dostarczanie klientowi zupełnie nieznanych do tej pory dóbr czy usług. Ze względu na to, że wymienione czynniki przyświecają kierownictwu (nie zawsze utożsamianemu z właścicielami), bardzo pożądanym jest sformalizowanie celów (dobrze jest podzielić je ze względu na horyzont czasowy lub istotność) oraz złożenie potwierdzonych podpisami deklaracji o dążeniu do ich ziszczenia. Część opisowa może obejmować wartości, jakie przyświecały określaniu takiego a nie innego celu. Może ona także zawierać pewne uproszczone informacje o szansie na jego realizację.
  • Formalny status przedsiębiorstwa – od strony formalnej są to m.in. informacje z np. urzędu gminy lub Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) dotyczące założenia firmy, jej formy właścicielskiej itp. Komentarz jest tu po prostu przyjaznym dla czytelnika streszczeniem tych informacji.
  • Finanse przedsiębiorstwa – w zależności od statusu firmy są to sprawozdania finansowe (nie tylko bieżące, ale również historyczne) lub złożone zeznania podatkowe (chodzi tu oczywiście o ich odpisy lub wiarygodne kopie). Niezwykle przydatnymi będą również zaświadczenia o niezaleganiu z podatkami, składkami na Zakład Ubezpieczeń Społecznych, czy ratami kredytu. Opracowanie tych danych jest w dużej mierze ich powtórzeniem, ale powinno ono mieć przejrzystą oraz wygodną dla czytającego formę. Dla danych ściśle finansowych (np. przychody czy zyski) mogą one przyjąć szybko- i łatwoprzyswajalną formę wykresów.
  • Majątek przedsiębiorstwa – w zasadzie jest to część podpunktu „finanse przedsiębiorstwa”, jednakże tu bardziej interesuje nas stan bieżący niż historyczny (stąd też niezbędne jest częste uaktualnianie tego modułu). Podobnie jak w poprzednim podpunkcie informacje te muszą mieć odzwierciedlenie w dokumentach formalnych, natomiast ich część opisowa powinna zostać stworzona z finezją (niezbędne jest połączenie łatwego przyswojenia tych danych dla czytającego razem z trzymaniem się faktów oraz niepopadaniem w marketingowy bełkot).
  • Klienci i rynek przedsiębiorstwa – moduł ten jest bardzo rozbudowany oraz trudny do utworzenia, wymaga on również częstych uaktualnień. Pod względem formalnym zawiera on nie tylko historyczne oraz bieżące umowy sprzedaży produktów i usług, ale charakteryzuje również otoczenie (mikro i makro) w jakim przyszło działać firmie. W zależności od złożoności materii można stosować również metody podziału rynku (m.in. kryterium geograficzne). Od strony suchych faktów należy dołączyć również wszelkie (zależne i niezależne – należy jednak wyraźnie zaznaczyć pochodzenie) dostępne badania rynku oraz opcjonalnie wyniki badań zlecanych. Istotne są tu również informacje o konkurencji. Część opisowa powinna charakteryzować zarówno historię rynku, jego stan bieżący, jak i obecne oraz przewidywane tendencje tego rynku. Nie do pominięcia będzie również wskazanie miejsca przedsiębiorstwa na tym rynku.
  • Plan marketingowy – strona formalna będzie tu ograniczona, będą się na nią składały wszelkiego rodzaju formalne decyzje oraz okólniki managamentu tyczące się np. reklam oraz polityki cenowej. Powinny również znaleźć się tam wszelkiego rodzaju umowy tyczące się na przykład kampanii reklamowych lub szerzej ‑ marketingowych wykonywanych przez inne podmioty (zarówno zewnętrzne jak i stowarzyszone). Pod względem opisowym jest tu duże pole do wykazania się – należy tu dokładnie oraz szeroko opisać politykę marketingową firmy oraz wskazać na jej przesłanki.
  • Dossier właścicieli, kierownictwa oraz opcjonalnie pracowników – najprościej mówiąc są to CV (z łacińskiego curriculum vitae – luźno tłumaczone jako życiorys) tych osób formułowane pod kątem ich osiągnięć oraz przydatności zawodowej i szerzej ‑ profesjonalnej. Jest to w zasadzie wyłącznie opis, jednak każda informacja powinna być weryfikowalna (np. makler papierów wartościowych powinien mieć podany swój numer licencji, osoba przedstawiana jako informatyk z zawodu powinna mieć podaną nazwę szkół oraz kursów jakie ukończyła itp.). Co do pracowników, to należy co najmniej podać liczbę zatrudnionych z podziałem dziedzinę za jaką są odpowiedzialni (np. produkcja, sprzedaż, kierownictwo).

TWORZENIE STRUKTURY BIZNES PLANU

Poniżej zostanie omówione budowanie struktury biznesplanu. Podzielono je na trzy części: określenie potrzeb, tworzenie struktury będącej wspólną dla biznesplanów różnego typu oraz tworzenie struktury będącej wyróżniającą dla biznesplanu danego typu.

Dla określania potrzeb omówione zostaną trzy warianty o dość dużej ogólności: pozyskanie kredytu, pozyskanie inwestora oraz udoskonalenie zarządzania. Na tej bazie można zrozumieć tok rozumowania przy dobieraniu składników oraz tworzeniu struktury biznesplanu.

OKREŚLENIE POTRZEB

Jeśli zachodzi konieczność sporządzenia biznesplanu przedsiębiorstwa, należy dokładnie określić okoliczność, na jaką ma to zostać przeprowadzone. Od tej okoliczności będzie zależna forma, jaką biznesplan przybierze. Ponadto rozumiejąc potrzebę dla której tworzy się ten dokument, jesteśmy również w stanie wczuć się w jego adresata oraz co za tym idzie lepiej spełnić jego oczekiwania.

Wariant 1.: Pozyskanie kredytu

Firma ubiegająca się o dłużne finansowanie zewnętrzne (fraza zawiera w sobie także emisję papierów dłużnych czy też nawet znaczny kredyt kupiecki) składa swój wniosek (tu zakładamy, że biznesplan jest do niego wymaganym załącznikiem) do instytucji finansowej. Bezpośrednim adresatem będzie jednak urzędnik bankowy. Jego zadaniem jest udzielanie kredytów oraz pożyczek w sposób zapewniający zarówno maksymalizujący zysk instytucji (czyli odsetki płacone przez kredytobiorców), jak i utrzymujący ryzyko przez nią ponoszone na odpowiednio niskim poziomie (oznacza to udzielanie kredytów jedynie takim klientom którzy rokują duże szanse na wywiązywanie się ze swoich zobowiązań – prościej tym co do których można być „pewnym” że będą spłacać zaciągnięte kredyty). Aby nie spotkać się z odmową, należy pamiętać właśnie o tej drugiej części: w biznesplanie musimy wykazać, że nasza firma jest wiarygodna zarówno dziś, ale również że w okresie kredytowania nie powinny mieć miejsca żadne wydarzenia, które mogą zagrozić jej płynności finansowej. Wykazujemy to w sposób dość „nudny”: stosownymi informacjami formalnoprawnymi oraz liczbami.

Oznacza to, że nasz biznesplan musi się skupiać na:

  • Ukazaniu wiarygodności naszego przedsiębiorstwa na bazie zarówno bieżącej jak i przeszłej – chodzi tu o dowiedzenie, że nasza firma nie miała problemów z regulowaniem swoich zobowiązań, a nawet jeśli miała, to potrafiła ona wybrnąć z trudnych sytuacji w sposób zadowalający dla wierzyciela.
  • Przedstawieniu silnych podstaw ekonomicznych na jakich zbudowana jest nasza firma ‑ oznacza to wykazanie naszej dobrej kondycji finansowej na bazie naszego bieżącego majątku oraz zobowiązań.
  • Udowodnieniu, że przez okres kredytowania firma będzie w stanie utrzymać swoją wiarygodność oraz dobrą kondycję finansową, a co za tym idzie, że nie powinny wystąpić zagrożenia dla wypłacalności przedsiębiorstwa – wymaga to umiejętności rzetelnego prognozowania oraz dowiedzenia że firma jest przygotowana na wypadek ewentualnych trudności (nie zakładamy a’priori, że nic złego się nie stanie, raczej udowadniamy, że jesteśmy przygotowani na odparcie ewentualnych zagrożeń).

Wariant 2.: Pozyskanie inwestora

Wniesienie kapitału z zewnątrz do przedsiębiorstwa może się odbyć na wiele sposobów. Zależnie od formy prawnej tego przedsiębiorstwa może to być na przykład kierowana bądź niekierowana emisja akcji bądź udziałów lub też na przykład zawarcie stosownych umów cywilnoprawnych i zmiany w statucie spółki informujące o nowym wspólniku. Miejmy też na uwadze, że podobnie jak w wypadku finansowania dłużnego kapitał może pochodzić zarówno od osoby fizycznej (zazwyczaj zamożna osoba pragnąca zainwestować część swoich środków, jak i na przykład członek rodziny wprowadzany w interesy swojego ojca czy też brata), jak i prawnej (chodzi tu głównie o fundusze private equity oraz venture capital). Różnica między inwestorem a pożyczkodawcą zawiera się w trzech podstawowych obszarach: po pierwsze inwestor podejmuje ryzyko utraty nawet całości zainwestowanych środków (oznacza to, że zazwyczaj nikt nie zagwarantuje mu ani powodzenia inwestycji, ani też zysków – pożyczkodawca natomiast ma prawo żądać zwrotu ustalonej kwoty pożyczki wraz z należnymi odsetkami), po drugie inwestor ma prawo współuczestniczyć w zysku przedsięwzięcia (zazwyczaj zysk jest wypłacany w postaci dywidendy, dla przedsiębiorstw rozwijających się istnieje również zazwyczaj możliwość wyjścia inwestycji z zyskiem ‑ natomiast udzielający pożyczki zazwyczaj nie ma prawa do partycypowaniu w wynikach przedsięwzięcia chyba że zostało to określone na drodze specjalnych umów) i wreszcie po trzecie inwestor zazwyczaj ma prawo głosu w spółce (oznacza to że zazwyczaj może w sposób aktywny wpływać na politykę przedsiębiorstwa – w wypadku banku kredytującego istnieje możliwość interwencji w sposób wykorzystania kredytu). Inwestorowi trzeba zatem wykazać nie tylko to że jesteśmy uczciwi oraz przygotowani na ewentualne trudności, ale również że perspektywy rozwoju naszego przedsiębiorstwa są co najmniej dobre. W osobistym odczuciu autora biznesplan przygotowywany dla inwestora jest najbardziej złożonym oraz co za tym idzie najtrudniejszym typem biznesplanu do przygotowania.

 

Poza naciskiem na informacje podane w biznesplanie przygotowywanym dla banku, biznesplan przygotowywany „pod inwestora” musi zawierać w sobie:

  • Rozbudowany list do inwestora – poza formułami typowo grzecznościowymi musi on zawierać konkrety: ukazanie korzyści jakie odnosi inwestor oraz rolę jaka przewidziana jest dla niego w przedsiębiorstwie (nie chodzi tu o opisanie typowej roli właścicielskiej, ale rzeczywistą wizję uczestnictwa inwestora w życiu przedsiębiorstwa dającą mu zapewnienie, że po wniesieniu środków nie będzie on odstawiony na boczny tor).
  • Rozwiniętą część analityczną oraz prognostyczną projektu – jak już zostało wspomniane, nie wystarczy, aby przedsiębiorstwo było wiarygodne oraz stabilne. Żeby zainteresować inwestora należy wykazać, że ma ono poważne szanse rozwojowe (dobrze jest gdy takie szanse istnieją również w wypadku gdy inwestor nie wyrazi zainteresowania zaangażowaniem w nie kapitału).

Wariant 3.: Udoskonalenie zarządzania

Managament przedsiębiorstwa może wdrażać jedną z opracowanych już akademicko oraz sprawdzonych praktycznie technik zarządzania (np. TQM ‑ total quality managament, z angielskiego totalne zarządzanie jakością; jest to technika scalona z wprowadzaniem standardu ISO) lub też (co trudniejsze, ale i ambitniejsze) – udoskonalać swoją własną wypróbowaną filozofię kierowniczą. Można powiedzieć, że jakiekolwiek by te rozwiązania nie były, będą one wymagały podejścia systemowego (oczywiście jeśli zakładamy, że firma nie zdaje się na ślepy los). Biznesplan mający być narzędziem zarządczym może być adresowany wyłącznie do szczebla właścicielskiego oraz top managamentu, jednak istnieje również możliwość, że będzie to dokument adresowany do wszystkich pracowników firmy. W skrajnym przypadku adresatem takiego dokumentu mogą być także inni interesariusze ‑ między innymi kontrahenci przedsiębiorstwa. Stąd też przy sporządzaniu takiego dokumentu należy pamiętać o naszym stosunku do tajemnic firmy – czy oraz ile chcemy ujawnić, a także o tym jaki mogą one mieć wpływ na życie przedsiębiorstwa po ich ujawnieniu. Tyczy się to oczywiście także każdego innego dokumentu przedsiębiorstwa.

 

Biznesplan tworzony na potrzeby zarządcze powinien brać pod uwagę przede wszystkim:

  • Cele przedsiębiorstwa – będzie to fundament, na którym taki biznesplan jest sporządzany, część ta ma być jednocześnie rozbudowana oraz precyzyjna. W miarę możliwości powinna streszczać środki za pomocą których cele te mają być osiągnięte oraz wskazywać osoby odpowiedzialne z realizację tych celów wraz z podaniem stopnia ich odpowiedzialności. Bardzo często będzie zachodziła potrzeba wyznaczenia harmonogramu realizacji celów w czasie.
  • Strukturę przedsiębiorstwa – zarówno obecną, planowaną, jak i struktury specjalne (tzn. wdrażane w przedsiębiorstwie w specjalnie określonych warunkach). Ze względu na to, że dokument tworzony jest na potrzeby menedżerskie, bardzo ważnym jest to wskazanie podległości oraz kompetencji poszczególnych osób oraz komórek organizacyjnych firmy.

TWORZENIE STRUKTURY WSPÓLNEJ DLA RÓŻNYCH BIZNES PLANÓW

Można spokojnie stwierdzić, że 80-90% profesjonalnych biznesplanów (tak w Polsce jak i na świecie) jest podobnych do pewnego szablonu, to znaczy: posiadają one dość podobną konstrukcję oraz podobne moduły. Odróżnia je od siebie oczywiście zawartość oraz nieco inne położenie akcentów. Nie jest to błędem. Zdecydowana większość tych biznesplanów spełnia swoją funkcję, toteż poniżej zostanie zaprezentowana „typowa” struktura „typowego” biznesplanu.

Wszystkie biznesplany (podobnie jak inne dokumenty oficjalne) muszą być opatrzone danymi ich nadawców oraz odbiorców. W dobrym tonie (oraz dobrym z punktu widzenia praktycznego) jest również napisanie krótkiego listu do adresata. Zawieramy w nim streszczenie przyczyny z której biznesplan jest sporządzany oraz przypominamy historię naszych wcześniejszych kontaktów (o ile miały one miejsce, jeśli nie, to opisujemy z jakiego powodu tworzymy biznesplan – są to zazwyczaj wymogi przedstawione np. w stosownych broszurach i formularzach dla ubiegających się o kredyt).

Obszarami, jakie są omówione w przeważającej większości biznesplanów są:

  • Informacje o przedsiębiorstwie – ukazują one takie kluczowe informacje dla przedsiębiorstwa jak jego branża, siedziby biur oraz zakładów, liczba pracowników, rynek na jakim operuje itp. W zasadzie jest to wszystko, co wiemy o naszym przedsiębiorstwie dziś.
  • Plan marketingowy – opisuje on nasz produkt (lub też produkty, względnie usługę albo usługi), politykę cenową, politykę odpowiadania na potrzebę klienta, politykę dystrybucyjną oraz promocyjną. Zauważmy, że tyczy się on dużej liczby zagadnień oraz jak bardzo błędne jest w tym wypadku utożsamienie marketingu z wyłącznie reklamą.
  • Plan operacyjny – podczas gdy plan marketingowy możemy utożsamić z planem działał jakimi mamy wpływać na rynek oraz klienta, planem operacyjnym nazwiemy zakładane czynności wewnątrz przedsiębiorstwa koncentrujące się na zapewnieniu mu maksymalnie efektywnego działania, głównie w sferze produkcji. Plan ten zahacza również o takie zagadnienia jak BiR, czyli badania i rozwój (kalka angielskiego R&D, czyli research & development) czy też strukturę organizacyjną (zatem wkraczamy tu na teren filozofii zarządzania).
  • Plan finansowy – jest on naturalnym dopełnieniem planu operacyjnego. Wyraża on podejście przedsiębiorstwa do tak istotnych zagadnień jak zadłużanie się, dokonywanie inwestycji, polityka gospodarowania zyskiem, zarządzanie aktywami i tym podobne.
  • Omówienie kryteriów podejmowania decyzji – jest to pozostała część filozofii zarządczej. Mówiąc najprościej przedstawiamy tu w jaki sposób oraz opierając się na jakich przesłankach będą podejmowane decyzje w firmie. Oczywistym jest spojenie tego podpunktu z celami przedsiębiorstwa.

Naturalnie większość biznesplanów będzie wyposażona w załączniki – będą to głównie dokumenty formalne opisane w rozdziale „surowe dane”.

TWORZENIE STRUKTURY INDYWIDUALNEJ DLA KAŻDEGO Z BIZNES PLANÓW

Przedstawiona powyżej ogólna struktura będzie miała swoje modyfikacje oraz rozwinięcia w zależności od okoliczności, na którą tworzony jest biznesplan (ukazane w rozdziale „Określenie potrzeb”), wielkości przedsiębiorstwa (zazwyczaj biznesplany małych firm będą mniejsze objętościowo, a dużych objętościowo większe), branży w jakiej działa przedsiębiorstwo (generalnie biznesplany dobrze znanych rodzajów działalności gospodarczej takich jak rolnictwo czy budownictwo będą bardziej konserwatywne pod względem budowy niż na przykład analogiczne dokumenty tyczące się mediów czy branży high-tech) czy też nawet stosunków jakie łączą tworzącego oraz adresata biznesplanu (zupełnie inaczej będzie wyglądał biznesplan tworzony w celu uzyskania wspólnika w postaci funduszu venture capital, a jeszcze inaczej analogiczny dokument tworzony w celu sformalizowania stosunku gospodarczego wiążącego podmioty od wielu lat – przykładem jest biznesplan będący załącznikiem do listu intencyjnego wspólnego projektu firm, które wcześniej współpracowały ze sobą już wiele razy. Właśnie dlatego pisanie biznesplanu jest połączeniem rzemiosła (korzystaniem z rozwiązań oraz swego rodzaju szablonów wypróbowanych już od dziesięcioleci) oraz sztuki (takiego doboru oraz posługiwania się narzędziami i elementami biznesplanowania, które zapewni efekt w postaci osiągnięcia celu dla którego biznesplan jest pisany).

Wiele zagadnień zarówno typowo „rzemieślniczych”, jak i „artystycznych” tyczących się biznesplanowania zostanie przedstawionych w kolejnych artykułach traktujących o tej ciekawej dyscyplinie.

Zapoznaj się z naszą ofertą tworzenia biznesplanów.

Dodaj komentarz!

Weź udział w dyskusji poniżej lub wyślij trackback z Twojego bloga. Możesz także subskrybować poniższe komentarze poprzez kanał RSS.

Możesz użyć następujących tagów:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Chcesz aby w Twoim komentarzu pojawił się Twój własny avatar? Zarejestruj się w Gravatar.