Płynność finansowa w przedsiębiorstwie

Bardzo ważną sprawą w działalności każdego przedsiębiorstwa jest płynność finansowa. Oznacza ona zdolność firmy do regulowania zobowiązań krótkoterminowych za pomocą aktywów obrotowych. Do zobowiązań krótkoterminowych zalicza się takie, których termin płatności nie przekracza 12 miesięcy. Natomiast aktywa obrotowe to przede wszystkim:

  • gotówka w kasie
  • rachunek bankowy i krótkoterminowe lokaty
  • inne aktywa pieniężne
  • krótkoterminowe należności
  • zapasy ( materiały, produkcja w toku, produkty, towary)

W praktyce każde przedsiębiorstwo powinno być w stanie regulować swoje zobowiązania za pomocą środków pieniężnych pochodzących z należności. Istotne staje się zatem odpowiednio szybkie ściąganie wierzytelności od odbiorców. […]

Kwity depozytowe – nowy-stary sposób na finansowanie inwestycji

W ostatnim artykule o tematyce wykorzystania zagranicznych rynków kapitałowych jako źródła finansowania firmy przedstawiony zostanie międzynarodowy rynek kwitów depozytowych, rozwijający się już od lat 20-tych ubiegłego stulecia, jednak dopiero obecnie przeżywający szczególny rozkwit. Giełdy, które zdecydowały się na wprowadzenie do swej oferty tego rodzaju papierów wartościowych, poszczycić się mogą dynamicznym rozwojem. Wśród nich są NYSE, NASDAQ, AMEX, London Stock Exchange oraz parkiet luksemburski. Mimo, iż wymagania stawiane spółkom przez trzy pierwsze ze wspomnianych giełd są stosunkowo wysokie, to jednak prestiż, jaki daje notowanie na nich walorów przedsiębiorstwa, jest niewątpliwy. Mniejsze spółki wykorzystać mogą łagodniejsze wymogi np. giełdy berlińskiej, luksemburskiej lub frankfurckiej, pragnąc pozyskać dodatkowe fundusze dzięki emisji kwitów depozytowych. Coraz bardziej różnorodna staje się również struktura geograficzna przedsiębiorstw wykorzystujących tę formę finansowania zewnętrznego. Już nie tylko spółki z Europy Zachodniej decydują się na wykorzystanie zalet tych papierów wartościowych, ale także przedsiębiorstwa z Europy Wschodniej, Azji i Ameryki Południowej. […]

Europejski paszport furtką na rynki Unii oraz wady i zalety akcji

Na podstawie nowych przepisów przedsiębiorstwo występujące w roli emitenta akcji, którego prospekt emisyjny został zatwierdzony w Polsce przez KNF, zabiegać może tym samym o kapitał we wszystkich krajach Unii Europejskiej bez konieczności ponownego zatwierdzania tam owego dokumentu – jego akceptacja przez organ nadzoru rynku finansowego w macierzystym kraju emitenta oznacza bowiem otrzymanie przezeń tzw. jednolitego paszportu europejskiego. Podobna sytuacja dotyczy firm zagranicznych, mających siedzibę na terytorium Wspólnoty, które nie muszą już starać się o dopuszczenie swych papierów wartościowych do obrotu przez KNF.

Niedawno uchwalona ustawa o obrocie instrumentami finansowymi wprowadziła również szeroką definicję instrumentu finansowego – odnosi się ona nie tylko do instrumentów, funkcjonujących już wcześniej na rodzimym rynku kapitałowym, ale również do istniejących na bardziej rozwiniętych platformach transakcyjnych. Inną modyfikacją jest wprowadzenie możliwości tworzenia alternatywnych systemów obrotu, czyli systemów pozagiełdowych, co ma uczynić łatwiejszym dostęp do kapitału dla mniejszych przedsiębiorstw, które nie są stanie ponosić wygórowanych kosztów związanych z notowaniami akcji w systemie giełdowym i koniecznością spełniania w związku z tym restrykcyjnych wymogów prawnych czy finansowych.

Wspomniany „jednolity paszport europejski” (ang. single passport) dla instytucji świadczących usługi z zakresu pośrednictwa na rynku kapitałowym (domy maklerskie), podmiotów zbiorowego inwestowania (fundusze inwestycyjne) oraz dla emitentów papierów wartościowych jest dogodnym mechanizmem, zapewniającym funkcjonowanie zintegrowanego rynku kapitałowego w Unii Europejskiej, zgodnie z zasadą swobodnego przepływu funduszy. Jednolity paszport oznacza, iż uzyskana przez te podmioty licencja w kraju macierzystym jest uznawana w pozostałych krajach członkowskich i na podstawie zasady wzajemnej uznawalności podmiot, który otrzymał zezwolenie na działanie w określonej branży w kraju, gdzie posiada swą siedzibę, może rozpocząć pokrewną działalność objętą licencją lub oferować papiery wartościowe objęte zezwoleniem w pozostałych krajach członkowskich. […]

Akcje na rynkach międzynarodowych – czyli jak złowić inwestora zagranicznego dla naszej firmy

Międzynarodowy rynek akcji stanowi trzeci segment rynku kapitałowego, który z jednej strony umożliwia gromadzenie środków finansowych przeznaczonych na rozwój przedsiębiorstw, z drugiej natomiast pozwala na osiąganie zysków poprzez sprawne zarządzanie tymi funduszami oraz lokowanie ich w wybranych krajach i walutach.

Akcja z definicji stanowi papier wartościowy, którego objęcie jest formalnym dokumentem stwierdzającym udział posiadacza waloru (akcjonariusza) w kapitale spółki. Dokument ów zawiera w sobie zarazem określone prawa korporacyjne, jak i majątkowe, wynikające z dysponowania nim, jak chociażby prawo właściciela akcji do uczestnictwa w podziale zysku w firmie w postaci dywidendy czy też prawo głosu na zgromadzeniu akcjonariuszy.

Na wstępie omówienia udziałowych papierów wartościowych wypada przypomnieć, iż z akcjami związane są trzy rodzaje cen:

Cena (wartość) nominalna akcji – stanowi jednostkę podstawową kapitału akcyjnego. Jest ona wynikiem podzielenia wartości tegoż kapitału przez liczbę wyemitowanych akcji. Walory wyceniane według wartości nominalnej służą przede wszystkim do rozliczenia dywidendy i rozdysponowania jej pomiędzy udziałowców spółki.

Cena (wartość) emisyjna – jest ceną sprzedaży nowych papierów, wprowadzonych na rynek. Jest ona z reguły wyższa od nominalnej, jedynie czasami bywa jej równa. Różnica pomiędzy ceną emisyjną (kiedy jest ona wyższa) oraz ceną nominalną stanowi zysk na emisji, pokrywający koszty związanych z nią procedur, jak też ewentualnie powiększający kapitał zapasowy spółki.

Cena rynkowa – to natomiast wartość akcji, która kształtuje się swobodnie na rynku pod wpływem dynamicznie zmieniających się czynników popytowo-podażowych, również w dalszych transakcjach (na rynku wtórnym) kupna-sprzedaży, w tym na giełdzie (tj. w ramach obrotu regulowanego). […]

Obligacje dziś i jutro, czyli o perspektywach, zaletach i wadach papierów dłużnych…

O ile dynamika rozwoju polskiego rynku obligacji nieskarbowych była jak dotąd raczej niezadowalająca, o tyle rynek euroobligacji prosperuje w szybkim tempie i przewidywać można, iż pozyskiwanie kapitałów za jego pośrednictwem będzie cieszyło się także znacznym zainteresowaniem ze strony polskich przedsiębiorstw (oczywiście tych, które posiadają na tyle stabilny standing finansowy, by zaistnieć na rynku międzynarodowym). Obligacje, jako papiery wartościowe umożliwiające zaciąganie pożyczek na rynku finansowym bezpośrednio od inwestorów (a więc bez pośrednictwa banków), wykorzystywane były dotychczas w naszym kraju głównie przez podmioty sektora publicznego, natomiast zainteresowanie tą formą finansowania ze strony przedsiębiorstw prywatnych było stosunkowo niewielkie.

Brak płynności wielu mniejszych firm nie sprzyja podejmowaniu pozytywnych decyzji inwestycyjnych przez inwestorów instytucjonalnych. Emitenci wykazują ponadto niewielkie zainteresowanie emisjami publicznymi. Jedną z przyczyn takiego stanu rzeczy stanowią znaczące obwarowania prawne oraz stosunkowo wysokie opłaty pobierane przez podmioty organizujące rynek. Bardzo poważnym konkurentem dla emitentów obligacji nieskarbowych jest ponadto na naszym rynku Skarb Państwa, który płaci wysoką premię za ryzyko (przewyższającą zwykle stopy procentowe NBP), co podnosi rentowność obligacji skarbowych. Aby sprostać takiej konkurencji, prywatne podmioty musiałyby znacznie podnieść oprocentowanie swych papierów dłużnych. Zjawisko to – a więc dominacja na rynku obligacji papierów skarbowych – określane jest mianem „efektu wypierania”. […]

Procedury i koszty związane z emisją obligacji, czyli od podjęcia decyzji do uplasowania papierów na rynku

Emisja obligacji przeprowadzona może być w dwóch formach: publicznej lub niepublicznej. Oferta publiczna, a tym samym wprowadzenie obligacji do obrotu regulowanego (giełdowego) wymaga zatwierdzenia przez Komisję Nadzoru Finansowego prospektu emisyjnego lub memorandum informacyjnego. Określony formularz, na jakim sporządzane są owe dokumenty oraz zakres informacji w nich zamieszczanych ujednolicone zostały we wszystkich krajach członkowskich Unii Europejskiej, przy czym kwestie te uregulowane zostały w rozporządzeniu Komisji Europejskiej nr 809/2004 wdrażającym dyrektywę 2003/71/WE.

Zatwierdzony przez organy KNF prospekt emisyjny upoważnia emitenta do oferowania obligacji w dowolnym kraju Unii (tym samym otrzymuje on bowiem tzw. jednolity paszport europejski). Prospekt emisyjny składa się z trzech części – dokumentów: rejestracyjnego, ofertowego oraz podsumowującego. W całości formularz ten może być opublikowany na 3 sposoby, poprzez:

  • zamieszczenie w co najmniej jednym dzienniku ogólnokrajowym;
  • udostępnienie w formie wydrukowanej w siedzibie emitenta oferującego papiery wartościowe, na giełdzie oraz w punktach obsługi klienta podmiotów biorących udział w sprzedaży albo subskrypcji obligacji;
  • zamieszczenie na witrynie internetowej emitenta. […]

Kwity depozytowe i zagraniczny rynek kapitałowy jako źródło finansowania działań firmy

Perspektywy rynku kwitów depozytowych, mimo iż nie jest to instrument nowy, wydają się być stabilne. Zainteresowanie tą formą poszukiwania źródeł finansowania ze strony przedsiębiorstw nie jest może oszałamiająco duże, niemniej jednak z roku na rok zwiększa się na świecie liczba programów emisji owych papierów wartościowych. Podczas, gdy na początku na 90-tych ubiegłego wieku było ich niespełna tysiąc, to 10 lat później liczba ta zwiększyła się o 60% do 1600, co daje wzrost średnio o 70 emisji w ciągu roku. Systematycznie rośnie również procent emisji kwitów lokowanych na rynku amerykańskim, w szczególności zaś na giełdach AmEx, NYSE oraz w systemie NASDAQ. W 1992r. miejscem obrotu 1/4 wszystkich programów kwitów depozytowych były te właśnie rynki, podczas gdy w ostatnich latach odsetek ten wzrósł do niemal 40%. W 2008r. największy udział w globalnym wolumenie obrotu miały tego rodzaju walory spółek z Wielkiej Brytanii (15%), Holandii i Finlandii (11%), Tajwanu (9%), RPA (8%) oraz Francji (7%). Warto jeszcze w tym kontekście zauważyć, iż najwięcej przedsiębiorstw emitujących kwity depozytowe pochodzi z Europy. Spółki z Europy Środkowo-Wschodniej coraz chętniej wykorzystują walory tego rodzaju w poszukiwaniu kapitału za pośrednictwem rynku finansowego, jak również w działaniach prywatyzacyjnych. W ostatnich latach na globalnym rynku kapitałowym, wziąwszy pod uwagę wielkość obrotów papierami wartościowymi poszczególnych spółek, zdecydowanie największym zainteresowaniem cieszyły się kwity depozytowe firm: Ericsson oraz Nokia Corporation, jak również China Telecom, sprywatyzowanej dzięki emisji tych właśnie instrumentów. […]

Szczególne rodzaje obligacji, czyli nie wszystkie papiery dłużne mieszczą się w standardach

Jeden ze szczególnych rodzajów instrumentów finansowych stanowią długoterminowe dłużne papiery wartościowe, które przy zaistnieniu określonych warunkach mogą zostać zastąpione papierami udziałowymi. Walory tego rodzaju nazywamy obligacjami zamiennymi, a niekiedy również „hybrydowymi” – to ostatnie określenie wiąże się z faktem, iż w swojej strukturze zawierają one zarówno zalety akcji, jak i obligacji. Dzięki temu stanowić mogą wyjątkowo dogodny instrument pozyskania dodatkowego finansowania dla emitenta, natomiast dla potencjalnego inwestora będą równie atrakcyjne, jako sposób ulokowania wolnych środków, gdyż pozwalają mu długookresowo związać się z określoną spółką, a w przyszłości partycypować w jej kapitale oraz zyskach.

Obligacje zamienne podlegają podobnym procedurom emisyjnym jak typowe papiery wartościowe tego rodzaju, a więc cechują się zdefiniowanymi terminami wykupu, dyskontem bądź stopą oprocentowania, jak również dają pewność, iż w przypadku ogłoszenia upadłości emitenta będą jednym z pierwszych zobowiązań w kolejności do egzekucji. Dodatkowo mają jednak swoja własną specyfikę, bowiem inkorporują uprawnienie obligatariusza (a więc posiadacza) do ich wymiany na papiery własnościowe tego samego podmiotu – zazwyczaj następuje tu ich zamiana na akcje emitenta. Nie spodziewajmy się jednak, że (zwłaszcza na rynku finansowym) dostaniemy cokolwiek za darmo – jeśli obligacja przyznaje nam, jako obligatariuszom, dodatkowe prawo, to z pewnością ograniczeniu ulegną inne elementy „wynagrodzenia”, jakie mogą być naszym udziałem. Zazwyczaj obligacje zamienne charakteryzują się niższą potencjalną stopą zwrotu, wyrażoną ich oprocentowaniem. […]