Jeszcze o beneficjentach – czyli jakie możliwości wsparcia są w dyspozycji przedsiębiorców?

Wreszcie czas na najbardziej interesującą nas grupę potencjalnych beneficjentów funduszy, a więc przedsiębiorców. Podmioty prowadzące w Polsce działalność gospodarczą mają możliwość otrzymać środki na przedsięwzięcia zróżnicowanego typu – od innowacyjnych, wymagających długotrwałych i skomplikowanych badań, poprzez kosztowne inwestycje w infrastrukturę, aż po doradztwo i szkolenia, a więc wzmacnianie „kompetencji miękkich” pracowników. Zamierzając sięgnąć po unijne fundusze, trzeba jednak po pierwsze mieć w pamięci pewne istotne ograniczenie, wynikające z rodzaju branży, w jakiej działa nasza firma. Jeśli bowiem przedsiębiorstwo nasze funkcjonuje w sektorze rolno-spożywczym (przy czym może to być zarówno przetwórstwo, jak i sprzedaż wyrobów), to możemy starać się o dofinansowanie ze środków PROW, natomiast w pozostałych przypadkach istnieje możliwość pozyskania funduszy z RPO, PO IŚ, PO KL, PO IG czy też PO RPW. […]

Przez meandry procedur ku celom – czyli czemu ma służyć polityka strukturalna?

W celu osiągnięcia wysokiej skuteczności działań, podejmowanych w kierunku uzyskania spójności społeczno-gospodarczej, polityka regionalna Wspólnoty Europejskiej, a tym samym również i wykorzystanie środków z funduszy strukturalnych, opiera się na ściśle określonych wytycznych (celach), które warto pokrótce opisać – choćby dlatego, byśmy zdawali sobie sprawę, do urzeczywistnienia jakich priorytetów przyczyniamy się, sięgając po wsparcie finansowe z Unii i realizując dzięki nim współfinansowane projekty.

Cele powinny być postrzegane, jako odrębne instrumenty europejskiej polityki regionalnej, funkcjonujące równolegle do jej narzędzi finansowych. Zostały one klarownie zdefiniowane podczas reformy, która miała miejsce w 1988r., natomiast we wcześniejszym okresie cele i zasady w polityce regionalnej również występowały, lecz nie były jasno sprecyzowane ani też zapisane w unijnej legislacji. Obecnie wspomniane priorytety stanowią główny wyznacznik przyznawania pomocy finansowej, przy czym dzielą się one na regionalne i horyzontalne. W ramach tych pierwszych pomoc przyznawana jest wybranym regionom, spełniającym kryteria zakwalifikowania, natomiast o środki w ramach celów horyzontalnych można ubiegać się na całym terytorium Wspólnoty, na poziomie danego kraju. W związku z faktem, iż w latach 1988-1993, a następnie 1993-1999, kryteria przyznawania wsparcia sformułowane były w taki sposób, iż do jego uzyskania kwalifikowało się ponad 50% ludności Wspólnoty Europejskiej, a więc bardzo obszerna grupa, zdecydowano się w kolejnym okresie programowania zdefiniować cele w odmienny sposób, ograniczając tym samym wielkość populacji, uprawnionej do korzystania z subwencji strukturalnych. Ostatecznie począwszy od 2000r. liczbę celów polityki strukturalnej ograniczono z 6 do 3. Opracowując koncepcję tejże polityki na okres 2007-2013, wyznaczono ich tyle samo, jednak zmieniono ich treść, znacznie też upraszczając określenia celów, które do tej pory były długie, zawiłe i sformułowane w sposób dość ogólnikowy. Obecnie mamy więc 3 następujące cele: […]

Przez meandry funduszy do właściwego celu – czyli jakie źródła finansowania są dla nas dostępne?

Zapewne truizmem będzie stwierdzenie, iż zróżnicowania regionalne w Unii Europejskiej są bardzo duże – przy czym występują zarówno istotne różnice w poziomie rozwoju poszczególnych krajów członkowskich, jak i regionów wewnątrz nich. Dysproporcje owe nie dotyczą jednak wyłącznie ekonomicznego wymiaru rozwoju, lecz w równym stopniu odnotować można w obrębie Wspólnoty rozbieżności dotyczące: wielkości terytorium, liczby ludności, potencjału gospodarczego, statusu prawnego, jak też zakresu posiadanych kompetencji, odpowiedzialności i środków finansowych. Taka dysharmonię pogłębia dodatkowo różnorodne nazewnictwo, zarówno regionów, jak i innych jednostek podziału terytorialnego – to, co w jednym państwie jest formalnie nazywane regionem, w innym zwie się hrabstwem, dystryktem czy okręgiem…albo też województwem. Wprowadzenie na gruncie europejskim polityki spójności przyczyniło się do zwiększenia partycypacji regionów (i ich przedstawicieli) w strukturach samej Unii. Większość samorządów terytorialnych oraz ich związków posiada swe biura w Brukseli, dzięki czemu może aktywnie działać na rzecz własnych interesów. Sytuacja ta znacznie ułatwiła przepływ informacji pomiędzy Komisją Europejską a regionami, do czego walnie przyczyniła się również działalność -powołanego do życia w 1994r. – Komitetu Regionów, jako organu opiniodawczego i doradczego Wspólnot. Mimo wszystko podkreślić trzeba, iż siła regionalnego lobby w Unii tym jest większa, im ściślej związana z władzami państwowymi, a zatem Europa jako kontynent składający się z regionów o różnym statusie, wielkości i poziomie rozwoju gospodarczego nadal pozostaje Europą, w której główną rolę w tworzeniu i realizacji polityk odgrywają państwa. […]

Regionalizm w mainstreamie, czyli jak wczoraj tworzono dzisiejszy kształt funduszy?

Wkrótce jednak niezbędne stało się wprowadzenie kolejnej reformy polityki regionalnej, na co decydujący wpływ miały z jednej strony liberalizacja wspólnotowego rynku, stanowiąca konsekwencję wejścia w życie JAE, z drugiej zaś strony – rozszerzenie Unii o kolejne relatywnie ubogie państwa (Hiszpanię i Portugalię). W latach 80-tych w rozwoju polityki regionalnej i modyfikacji jej narzędzi kluczową rolę odegrała postać legendarnego szefa KE – J. Delorsa. To dzięki jego koncepcjom w 1988r. wdrożono gruntowną reformę funduszy strukturalnych, która miała na celu wyeliminowanie mankamentów wspólnotowej polityki regionalnej, coraz bardziej niespójnej i realizowanej na kilku, nieskoordynowanych ze sobą, płaszczyznach. W wyniku modyfikacji sformułowano konkretne zasady polityki spójności. Po pierwsze – skoncentrowano interwencję finansową na ograniczonej liczbie klarownie zdefiniowanych celów; po drugie – kryteria selekcji regionów, które korzystać mogły ze wsparcia funduszy, zostały określone na poziomie wspólnotowym, a nie (jak dotychczas) na szczeblu poszczególnych państw; po trzecie – pierwszeństwo przyznano działaniom, obejmującym programy wieloletnie przed projektami pojedynczymi, podejmowanymi ad hoc (w późniejszych latach nazwano to „zasadą programowania” i stąd też dzisiejsze 7-letnie okresy programowania polityki regionalnej). Ażeby zapewnić bardziej efektywne i oszczędne, zarazem zaś ukierunkowane na konkretne działania, wydawanie środków ze wspólnotowego budżetu, ustanowiono konkretne procedury, które umożliwiły obiektywny i rzetelny proces monitorowania i oceny (ewaluacji) realizowanych przedsięwzięć. W nieco zmienionej formie owe procedury i etapy prowadzenia polityki przetrwały zresztą do dziś. […]

Ku źródłom rzeki unijnych funduszy – czyli skąd się właściwie wzięła polityka strukturalna?

Wchodząc w nowy rok 2010, znajdujemy się w połowie kolejnego cyklu programowania polityki strukturalnej na poziomie wspólnotowym, a mianowicie okresu przypadającego na lata 2007-2013. To chyba dobra okazja, ażeby odświeżyć sobie nieco i usystematyzować wiedzę o jednej z kluczowych dla naszego kraju polityk, kształtowanych w Unii Europejskiej – tym bardziej, iż środki finansowe, jakie za jej sprawą stały się dostępne dla polskich podmiotów (przede wszystkim przedsiębiorców, acz to nie do nich trafia dziś najszerszy strumień unijnych pieniędzy) cieszą się niesłabnącym powodzeniem pośród potencjalnych beneficjentów, stanowiąc jedną z najpopularniejszych obecnie form pozyskiwania zewnętrznych źródeł dofinansowania. O tyleż bardziej konkurencyjną od różnych rodzajów finansowania dłużnego, że nie wymagającą ponoszenia dodatkowych opłat czy prowizji. Nie ukrywajmy jednak, iż w procesie pozyskiwania unijnych dotacji zmierzyć się nam przyjdzie z niebagatelną biurokracją i ogromem formalności, dlatego trzeba uzbroić się w cierpliwość i wytrwałość, nie zaś nastawiać na szybkie i łatwe „wyciskanie Brukselki”. Tymczasem wciąż niektórzy postrzegają fundusze UE zbyt stereotypowo, uważając, iż coś nam się od Unii „należy” tytułem tego, iż do Wspólnoty Europejskiej wstąpiliśmy późno i będąc w stanie znacznego opóźnienia gospodarczego w porównaniu do najbogatszych członków. W debacie publicznej niekiedy jeszcze pokutuje mniemanie, iż to właśnie fundusze strukturalne są dla nas jedyną korzyścią ze wstąpienia do UE, która przecież „odebrała nam część suwerenności”. […]

Fundusze strukturalne – blaski i cienie

Nie jest tajemnicą, że system wdrażania funduszy unijnych jest skomplikowany i sprawia wiele kłopotów potencjalnym beneficjentom. W mediach coraz częściej pojawia się wiele artykułów na ten temat a informacje w nich zawarte często to półprawdy oraz wynik frustracji osób, którym nie udało się pozyskać funduszy.

Z łatwością odnaleźć można również artykuły sponsorowane i reklamowe, zamawiane przez organizacje i osoby utrzymujące się z wdrażania funduszy. Postaram się w tym tekście w miarę obiektywnie przedstawić trochę faktów, które w mojej opinii mają zasadnicze znaczenie dla uporządkowania wiedzy w tej kwestii.

System wdrażania funduszy w latach 2007 – 2013 jest bardziej skomplikowany niż ten z lat 2004-2006?

W okresie grudzień 2006 r. – marzec 2007 r. do Komisji Europejskiej przesyłane były z Polski programy operacyjne. Komisja Europejska zaakceptowała polskie Narodowe Strategiczne Ramy Odniesienia na początku maja 2007 roku. Akceptując NSRO – plan wdrażania w oparciu o który przyznała Polsce wsparcie, zwróciła uwagę na skomplikowany system wdrażania programów zwłaszcza na instytucje pośredniczące pierwszego i drugiego stopnia. […]

Więc zaczynamy! – Szkolenie: Jak pozyskiwać środki z Funduszy Unijnych

Koniec roku jest zwykle intensywnym okresem dla każdego z nas. To okres przygotowań, intensywnej pracy, dążenia do doprowadzenia rozpoczętych spraw do końca, ale jest to także okres wydatków. Dlatego jako pierwsze szkolenie oferujemy Państwu: Jak pozyskiwać środki z Funduszy Unijnych.

Wraz z początkiem roku 2010 rusza wiele programów operacyjnych, z których można liczyć na dofinansowania dla Państwa działalności. Zastrzyk gotówki z reguły nie boli, więc dlaczego o niego się nie postarać? […]

Dotacja unijna dla rankomat.pl

Wiele osób z nas nie orientuje się w najróżniejszych ofertach ubezpieczeniowych, gdyż rynek jest nimi zapełniony. Różne banki oraz firmy oferują wiele polis OC i AC. Zapoznanie się z pełnym wachlarzem usług tychże przedsiębiorstw jest niezwykle czaso- i pracochłonne. Dlatego też wiele osób posługuje się dostępnymi na przeróżnych stronach rankingami. Jednym z najbardziej popularnych i Read more about Dotacja unijna dla rankomat.pl[…]