Kwity depozytowe – nowy-stary sposób na finansowanie inwestycji

W ostatnim artykule o tematyce wykorzystania zagranicznych rynków kapitałowych jako źródła finansowania firmy przedstawiony zostanie międzynarodowy rynek kwitów depozytowych, rozwijający się już od lat 20-tych ubiegłego stulecia, jednak dopiero obecnie przeżywający szczególny rozkwit. Giełdy, które zdecydowały się na wprowadzenie do swej oferty tego rodzaju papierów wartościowych, poszczycić się mogą dynamicznym rozwojem. Wśród nich są NYSE, NASDAQ, AMEX, London Stock Exchange oraz parkiet luksemburski. Mimo, iż wymagania stawiane spółkom przez trzy pierwsze ze wspomnianych giełd są stosunkowo wysokie, to jednak prestiż, jaki daje notowanie na nich walorów przedsiębiorstwa, jest niewątpliwy. Mniejsze spółki wykorzystać mogą łagodniejsze wymogi np. giełdy berlińskiej, luksemburskiej lub frankfurckiej, pragnąc pozyskać dodatkowe fundusze dzięki emisji kwitów depozytowych. Coraz bardziej różnorodna staje się również struktura geograficzna przedsiębiorstw wykorzystujących tę formę finansowania zewnętrznego. Już nie tylko spółki z Europy Zachodniej decydują się na wykorzystanie zalet tych papierów wartościowych, ale także przedsiębiorstwa z Europy Wschodniej, Azji i Ameryki Południowej. […]

Przez meandry funduszy do właściwego celu – czyli jakie źródła finansowania są dla nas dostępne?

Zapewne truizmem będzie stwierdzenie, iż zróżnicowania regionalne w Unii Europejskiej są bardzo duże – przy czym występują zarówno istotne różnice w poziomie rozwoju poszczególnych krajów członkowskich, jak i regionów wewnątrz nich. Dysproporcje owe nie dotyczą jednak wyłącznie ekonomicznego wymiaru rozwoju, lecz w równym stopniu odnotować można w obrębie Wspólnoty rozbieżności dotyczące: wielkości terytorium, liczby ludności, potencjału gospodarczego, statusu prawnego, jak też zakresu posiadanych kompetencji, odpowiedzialności i środków finansowych. Taka dysharmonię pogłębia dodatkowo różnorodne nazewnictwo, zarówno regionów, jak i innych jednostek podziału terytorialnego – to, co w jednym państwie jest formalnie nazywane regionem, w innym zwie się hrabstwem, dystryktem czy okręgiem…albo też województwem. Wprowadzenie na gruncie europejskim polityki spójności przyczyniło się do zwiększenia partycypacji regionów (i ich przedstawicieli) w strukturach samej Unii. Większość samorządów terytorialnych oraz ich związków posiada swe biura w Brukseli, dzięki czemu może aktywnie działać na rzecz własnych interesów. Sytuacja ta znacznie ułatwiła przepływ informacji pomiędzy Komisją Europejską a regionami, do czego walnie przyczyniła się również działalność -powołanego do życia w 1994r. – Komitetu Regionów, jako organu opiniodawczego i doradczego Wspólnot. Mimo wszystko podkreślić trzeba, iż siła regionalnego lobby w Unii tym jest większa, im ściślej związana z władzami państwowymi, a zatem Europa jako kontynent składający się z regionów o różnym statusie, wielkości i poziomie rozwoju gospodarczego nadal pozostaje Europą, w której główną rolę w tworzeniu i realizacji polityk odgrywają państwa. […]

Koszty finansowania działalności kredytem konsorcjalnym

Podstawowa stopa procentowa, stosowana w odniesieniu do pożyczek eurodolarowych, do których zalicza się finansowanie w trybie konsorcjalnym, pozostaje ściśle powiązana ze stopą LIBOR (Londyńska Międzybankowa Stopa Procentowa). Zazwyczaj wysokość oprocentowania jest jednak korygowana w stosunku do poziomu stóp rynkowych, jakie obowiązują z początkiem każdego kolejnego okresu spłaty rat, zgodnie z wcześniej przyjętymi zasadami i harmonogramem spłat.

Średnie marże banku wiodącego w ramach konsorcjum wynoszą ok. 1-3% kwoty udzielonego dofinansowania, a uwarunkowane są przede wszystkim walutą kredytu i poziomem ryzyka kredytowego pożyczkobiorcy. Jednak oprócz kosztów odsetkowych oraz marży bankowej, ta forma finansowania wiąże się z poniesieniem szeregu jednorazowych opłat administracyjnych, do których zalicza się w szczególności: […]